Pan Tadeusz
Pobierz do telefonu |
Drukuj całe opracowanie
STRESZCZENIE
Strony z opracowaniem: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
|
| Sędziemu spodobał się pomysł powstania, wraz z Tadeuszem stanie na jego czele. Ale czy już pora do boju? Najpierw należy przywrócić zgodę z Hrabią. Jest to wielki bogacz i ma na Litwie posłuch, szlachta opowie się za nim, gdy on tego zażąda. Dlatego Robak pędzi do Hrabiego. Sędzia żąda, aby Hrabia zgłosił się do niego z przeprosinami, bo jest młodszy. Protazy wspomina, jak to kiedyś ratował się sprawując urząd woźnego, musiał uciekać przez okno i skrywać się w konopiach. Pewien szlachcic Wołodkowicz stał nad nim z rapierem i żądał, aby odwołał pewien rozkaz Trybunału albo zjadł go. Teraz przesuwał się Protazy w konopiach znowu i spotkał Robaka. Razem dotarli do dworu Hrabiego. Był otwarty, nikogo nie zastali. Podejrzewali, iż szlachcic wyruszył na jakieś polowanie. Nie mogli jednak zrozumieć, dlaczego Hrabia zabrał większą część broni białej i palnej. Na folwarku od kobiety dowiedzieli się, iż Hrabia ruszył drogą na Dobrzyn. Dobrzyńscy to był pradawny ród litewski [378]. Słynęli z męstwa mężczyzn i urody panien. Kiedy Jan III Sobieski wezwał pospolite ruszenie, z samego Dobrzyna ruszyło 600 szlachty. Wielcy patrioci. Kiedyś dumni, teraz schłopiali i sami zajmują się rolą. Różnią się od Litwinów postawą i urodą. Pochodzą z Polski i mimo 400letniej bytności na Litwie zachowali akcent mazurski. Dzieciom dawali imiona święte, chłopcom Bartłomiej lub Maciej, dziewczynom Kachna lub Maryna [400]. Aby rozeznać się wśród nich musieli nadawać sobie imioniska, czyli przydomki. Najstarszy z nich to Maciej zwany Kurkiem na kościele lub Maćkiem nad Maćkami. Mieszkał w dworku górującym nad innymi, ale niezbyt zadbanym [437]. Maciek liczył 72 lata [opis Maćka nad Maćkami 498], brał udział w konfederacji barskiej. Lubił walczyć i często zmieniał obozy, stąd przydomek Kurek na kościele. W czasie powstania kościuszkowskiego walczył pod Jasińskim. Uratował wtedy Pocieja, którego sam wyniósł podziurawionego kulami jak sito. Pociej przeżył i dawał Maciejowi bogactwo, lecz ten odmówił przyjęcia go. Zyskał sławę swoją postawą i mądrością. Wielu ze szlachty przyjeżdżało do niego po rady. I teraz także przybywały całe gromady. |
|