Pan Tadeusz
Pobierz do telefonu |
Drukuj całe opracowanie
STRESZCZENIE
Strony z opracowaniem: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
|
|
Tadeusz rozmawia z Zosią na temat losu chłopów. Ponieważ on jest wolnym człowiekiem, chce, by i jego poddani byli uwolnieni. Zosia zgadza się z nim na wszystko. Nie boi się pracy i gospodarstwem jest obeznana. Gerwazy podchodzi do nich i do Zosi mówi, iż nie warto dawać chłopom pustej wolności, tak jak dali Moskale, a potem potroili podatki. Radzi jej uszlachcić naród, rozdać herby. Mówi także o skarbie
Horeszków, skrzyni pełnej bogactwa Stolnika, która prawnie jej się należy i on wskaże miejsce jej ukrycia. Ma też worek swoich talarów uzbieranych ze służy i z darów, miał zamiar za te pieniądze wyremontować zamek. Chciałby żyć razem z nimi i bawić ich dzieci w przyszłości.
Tadeusz i Zosia uwłaszczyli chłopów, którzy bili brawo. Krzyczeli wiwat na ich cześć. Tadeusz wzniósł wiwat na cześć współobywateli i równych Polaków. Dąbrowski krzyknął za zdrowie wodzów, wiwat wojsko i wszystkie stany. Stali później parami na dziedzińcu zamku i szykowali się do tańca. Sędzia dał znak, aby
Jankiel zagrał na cymbałach. Opis koncertu Jankiela [641]. W jego graniu była muzyka patriotyczna wspominająca kolejne ważne wydarzenia narodowe XIX wieku.
Po zakończeniu koncertu Jankiela Podkomorzy zaprosił wszystkich do poloneza. Wszyscy tańczą. Zachodzi słońce. Opis zachodu słońca [843].
Księgę kończy pogodny cytat [861]: „I ja tam z gośćmi byłem, miód i wino piłem,/ A com widział i słyszał, w księgi umieściłem.” EpilogMowa jest o smutku tułaczy, którzy zostali wygnani ze swojej ojczyzny. Na emigracji trudno o zrozumienie i ludzie choć wszyscy z tego samego kraju, nie kochają się tak bardzo. Często pogodzić się nie mogą. Opisując lata dzieciństwa poeta chciał pominął zło, a skupił się jedynie na pięknych wspomnieniach. Nie mógł jednak pominąć krwi, która się przelała w obronie ojczyzny. Niestety, powstanie listopadowe upadło, a Polska znalazła się w grobie. Los następnych pokoleń to walka, aż kiedyś w przyszłości bez broni będą mogli usiąść przy jednym stole. Aktualnie muszą żyć w świecie nieproszonych gości, ale tylko jedna jest ojczyzna. Do niej chcą kiedyś powrócić, bo tylko tam mogą być szczęśliwi. Tam każdy zakątek i kamień w strumieniu był znajomy.Poeta wyraża nadzieję, że kiedyś jego słowa trafią pod strzechy i opowieść o jego kraju będzie przekazywana i w ojczyźnie przez zwykłych ludzi. |
|